Ağacın kurdu, duvarın nemi gibi usul usul içimi içimden çürütür; direnemem.
Belki çürüdüğümü bile fark edemem!
Sabırla yükselttiğim, düşünce dağlarımı fütursuzca yıkar da geçer.
Taş üstüne taş koyamam ezer de geçer.
Dermanım kesilip dizlerimin üstüne öylece çökünce; o zaman anlarım, bu gözümün görüp, kulağımın işittiği değil, bu aklımın alabildiği hiç değil, bu yalnızca şüphe!
"Keyfince Lugat" keyf/ince bir lugat paylaşım sitesidir. Yazarlar yazdıklarının telif hakkını bu siteye devretmişlerdir. Kaynak verilmek şartı ile başka yerde yayınlanabilir veya link verilebilir. www.keyfincelugat.com / info@keyfincelugat.com